Kończyny Łopatka, krótka i zakrzywiona, była cienka na przednim końcu i gruba na tylnym. Względnie słabo łączyła się z kością kruczą, dużą i grubą z góry na dół. Ogólnie kończyny przednie nie różniły się istotnie od swych homologów innych ornitomimów. U wszystkich przedstawicieli tej rodziny były one względnie słabe. Kość ramienna, prawie okrągła w przekroju, była długa i skręcona. Jej górna część nosiła względnie niewielki grzebień naramienno-piersiowy, zapewniający niewielką powierzchnię przyczepu mięśni poruszających kończyną przednią. Smukła, długa i słabo skręcona kość łokciowa cechowała się prawie trójkątnym trzonem. Osobniki dorosłe miały spory wyrostek łokciowy, u okazów młodocianych był on słabiej rozwinięty. Długa i smukła kość promieniowa miała koniec bliższy nieco szerszy od dalszego. Dłoń była proporcjonalnie krótka w porównaniu z dłońmi innych ornitomimozaurów. Cechowała się też najniższym wśród przedstawicieli rzeczonej grupy stosunkiem swej długości do długości kości ramiennej. Poza tym nie przedstawiała istotnych odmienności. Kończyła się trzema palcami podobnej do siebie budowy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gallimim · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.