Wyrostki kolczyste przyjmowały kształt prostokątny, były szerokie i wyższe niż ich odpowiedniki odcinka grzbietowego. Wyższe bądź równe wysokości górnego brzegu talerza kości biodrowej, były oddzielone od siebie, podczas gdy u innych Ornithomimidae występowały połączone. Ogon obejmował od 36 do 39 kręgów o trzonach z przodu cewkowatych, z tyłu prawie trójkątnych, w poprzek wydłużonych. Wyrostki kolczyste miały wysokie a płaskie, coraz mniejsze ku tyłowi, gdzie przechodziły w coś na kształt grzebienia. Jedyną oznakę pneumatyczności stanowiły głębokie doły pomiędzy wyrostkami kolczystymi i wyrostkami poprzecznymi dwóch pierwszych kręgów ogonowych. Wszystkie kręgi przedkrzyżowe prócz dźwigacza miały żebra, przy czym żebra szyjne wiązały się z odpowiadającymi im kręgami tylko u osobników dorosłych. thumb|Rekonstrukcja pokazująca upierzonego osobnika dorosłego, bazująca na znalezisku ornitomima