Chusty zrobione z delikatnej wzorzystej tkaniny wełnianej w żywych kolorach były preferowane przez kobiety z klasy średniej i kobiety wiejskie. Początkowo chusty pochodziły wyłącznie z importu z Dalekiego Wschodu.
W 1795 roku dobrze sytuowany chłop Iwan Łabzin założył w Pawłowskim Posadzie mały warsztat zajmujący się wytwarzaniem słabej jakości jedwabnych chust. Manufaktura Łabzina była jedną z wielu tego typu zlokalizowanych w obwodzie moskiewskim. Warsztat stopniowo rozwijał się i ewoluował, pozostając własnością rodziny Łabzinów.
W połowie XIX wieku prawnuk założyciela Jakow Łabzin wraz ze swoim wspólnikiem Wasilijem Griaznowem przekształcili dotychczasową produkcję na chusty wełniane z drukowanym wzorem. Miało to miejsce w okresie rosnącej popularności chust wśród rosyjskich kobiet przynależących do wszystkich warstw społecznych, od arystokratek przez żony kupców aż do kobiet wiejskich włącznie. Wiele warsztatów i małych fabryk również przestawiło w tym czasie swoją produkcję na chusty ze wzorem drukowanym, tańsze od chust ze wzorem tkanym.