Płetwa odbytowa jest złożona z czterech promieni miękkich. Płetwy piersiowe są zbudowane z 17–20 (według innych źródeł 17–18), przeważnie 18, promieni miękkich. Występuje przynajmniej tak wiele promieni w płetwie piersiowej, co w grzbietowej. Jest to jedna z cech charakterystycznych dla tego konika morskiego, bowiem większość gatunków Hippocampus ma więcej promieni w płetwie grzbietowej niż w piersiowej. Brakuje płetw brzusznych i ogonowej. Po stronie brzusznej, zwłaszcza u samców, widać ostry, ciemno zakończony kil. Długa, równa mniej więcej długości tułowia głowa pochyla się w dół. Wieńczy ją średniej wielkości koroną z 4–5 ostrymi kolcami, przy czym wyróżnia się jeden, wyraźnie widoczny w przedniej jej części. Pysk jest długi, rurkowaty, równy bądź dłuższy niż połowa długości głowy (stosunek długości głowy do długości pyska wynosi od 1,7 do 2,0, przeważnie 1,8). Oznacza to, że pysk H. histrix w stosunku do długości głowy jest jednym z najdłuższych wśród Hippocampus, relatywnie około 2,5 raza dłuższy niż u H. zosterae. Żuchwa i szczęka są krótkie, bezzębne. Jak u wielu innych gatunków pławikoników występują wyraźnie widoczne różnice w budowie ciała pomiędzy osobnikami męskimi a żeńskimi. Samce wyposażone są w torbę lęgową pod brzuchem, samice w pokładełko.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pławikonik kolczasty · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.