Do innych ważnych przedsięwzięć budowlanych biskupa de Sully należy przebudowa pałacu biskupiego, w którym przedstawiciele szlachty i duchowieństwa zgromadzili się w 1179 roku podczas koronacji Filipa II Augusta. Maurice de Sully cieszył się zaufaniem zarówno ze strony tego władcy, jak i jego poprzednika i zarazem ojca, Ludwika VII Młodego, któremu towarzyszył w spotkaniu z cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Fryderykiem I Barbarossą w Saint-Jean-de-Losne w 1162 roku. Był także jednym ze strażników królewskiego skarbca w 1190 roku, podczas III wyprawy krzyżowej.
W sporze pomiędzy Tomaszem Becketem a królem Anglii Henrykiem II zdecydowanie stanął po stronie tego pierwszego, usprawiedliwiając się we wciąż istniejących trzech listach swoją sprawą z papieżem Aleksandrem III. Zabronił świętowania uroczystości Niepokalanego Poczęcia w swojej diecezji, ale podobno mocno poparł odwołując się do świętych ksiąg (Hi, 19:25-27) doktrynę o zmartwychwstaniu ciał przeciwko niektórym sceptycznie nastawionym szlachcicom. Zachowując władzę w paryskiej diecezji u schyłku życia przeniósł się do klasztoru Saint-Victor, gdzie zmarł 11 września 1196 roku.