Stał się znany dzięki opublikowanej w 1961 powieści historycznej Mchitar Sparapet (w 1978 na jej podstawie powstał film Gwiazda Nadziei, przy którego scenariuszu pracował Chanzadian), w 1978 wydał inną powieść historyczną Caryca Armeńska, a później Andranik. W 1965 ukazała się powieść Kadżaran o formowaniu się klasy robotniczej w Armenii. Opublikował też wiele zbiorów opowiadań. Prawie wszystkie jego dzieła zostały przetłumaczone na rosyjski i na inne języki byłego ZSRR. Zbierał materiały historyczne, kroniki, ludowe podania i informacje o zwyczajach wszystkich zakątków Armenii. W latach 80. napisał powieść Sześć nocy o ludobójstwie Ormian z 1915 roku, publicystyczny zbiór wspomnień Z ojcem i bez ojca i powieść Arcach w ogniu. Od 1988 brał aktywny udział w ruchu na rzecz niepodległości Karabachu. Był deputowanym do Rady Najwyższej Armeńskiej SRR 10 i 11 kadencji (1980-1990).