Twórczość Ondruš jest najważniejszym przedstawicielem zawiązanej w 1957 roku grupy tzw. „konkretystów”, którzy w opozycji do obowiązującego wtedy socrealizmu postawili na konkret, sensualność i eksperymenty językowe. Zadebiutował w 1956 roku dziesięcioma wierszami, które ukazały się w „Mladej tvorbie”. Jego pierwszy tomik poezji, Vajíčko (1958), odrzuciła cenzura; wydawnictwo Mladé letá odesłało rękopis do autora bez podania przyczyn odrzucenia. Po latach redaktor wydawnictwa Milan Ferko stwierdził, że wynikało to z rzekomego eksperymentalnego charakteru wierszy, który nie przystawał do profilu wydawnictwa. Jednak wydawnictwo opublikowało w tym samym okresie zbiór Dotyky Miroslava Válka o wyraźnie eksperymentalnym charakterze, szczególnie w porównaniu do przejrzystej, konkretnej poezji Ondruša. W rezultacie, choć Ondruš był wiodącą postacią grupy tzw. trnawskich poetów, wydał swój pierwszy tomik jako ostatni w tym kręgu literackim.