Po zakończeniu wojny podjął pracę jako kierowca w rodzinnych stronach. Od kwietnia do listopada 1946 był zatrudniony w Zarządzie Drogowym w Lesku. Od 1 kwietnia 1947 pracował w lotnictwie sportowym. Działał w utworzonej w Sanoku Filii Aeroklubu Rzeszowskiego nr 1 (m.in. ponownie z Adamem Bieniaszem). Był organizatorem i pilotem Aeroklubu Rzeszowskiego. Został pierwszym dyrektorem powołanego w marcu 1947 zarządu Ligi Lotniczej w Rzeszowie. Tworzył wówczas struktury Ligi Lotniczej w województwie rzeszowskim, zainicjował zbiórkę pieniężną na śmigłowiec, ufundowany na rzecz powstałego lotniczego pogotowia ratunkowego. Około 1949 odszedł ze stanowiska dyrektora zarządu okręgu Ligi Lotniczej (zastąpiony przez por. Henryka Ungerta) i powrócił do Sanoka]. Pod koniec 1950 został kierownikiem Aeroklubu Podkarpackiego w Krośnie. Po kilku latach i połączeniu Aeroklubu z przeniesionym z Wrocławia Centrum Wyszkolenia Spadochronowego oraz powołaniu nowego kierownika, mjr. Zygmunta Rychtera, w 1952 objął funkcję zastępcy ds. społeczno-wychowawczych, pozostając na tym stanowisku aż do przejścia na emeryturę w 1978 (według innej wersji ostatecznie odszedł na emeryturę w 1984). Był kierownikiem lotniska w Krośnie, instruktorem tamtejszych wychowanków, organizatorem sfery lotniczej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zbigniew Szuber · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.