W 1950 pilotując samolot Piper L-4 Cub uległ wypadkowi w Haczowie, w którym śmierć poniósł pasażer będący jego znajomym, a on sam odniósł ciężkie obrażenia, wymagające kilku operacji i długiego leczenia, w tym 1,5-rocznego pobytu w szpitalu. Po rekonwalescencji powrócił do pracy w Krośnie oraz do pilotowania szybowców i samolotów. Licencją pilota posiadał przez 34 lata do 1971. Był członkiem PZPR. Od 1958 należał do ZBoWiD. W 1976 otrzymał zaświadczenie kombatanta. Był członkiem założycielem zorganizowanego 17 listopada 1981 przy Aeroklubie Podkarpackim w Krośnie Klubu Seniorów Lotnictwa imienia generała Ludomiła Rayskiego. Do końca życia był porucznikiem w stanie spoczynku.

Poza lotnictwem był wszechstronny sportowo, uprawiał hokej na lodzie, później był sędzią hokejowym i piłkarskim, skakał ze spadochronem, uprawiał także narciarstwo i pływanie. Prywatnie był myśliwym i wędkarzem.