Umowa między Państwem Izrael a Republiką Federalną Niemiec (niem. Abkommen zwischen der Bundesrepublik Deutschland und dem Staate Israel, ang. Agreement between the Federal Republic of Germany and the State of IsraelAgreement between the Federal Republic of Germany and the State of Israel., również porozumienia luksemburskie) – umowa międzynarodowa zawarta 10 września 1952 w Luksemburgu, pomiędzy Izraelem i Republiką Federalną Niemiec, na podstawie której strony zgodziły się m.in., że RFN wypłaci łącznie, w rocznych ratach 3,45 mld DM (ok. 820–845 mln ówczesnych USD). Odbiorcami miały być: Państwo Izrael (3 mld DM) i Claims Conference (450 mln DM). Umowa została podpisana przez ministra spraw zagranicznych Izraela Moszego Szareta, Nachuma Goldmanna (przewodniczącego Światowego Kongresu Żydów, reprezentującego Agencję Żydowską oraz kanclerza RFN Konrada Adenauera.
Porozumienie weszło w życie 27 marca 1953 r., po zakończeniu procesów ratyfikacyjnych w obu krajach (w przypadku Izraela było to zatwierdzenie umowy przez rząd, w przypadku Niemiec – przez Bundestag).