W 1930 roku ukończył studia i został powołany do odbycia służby wojskowej. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty oraz odbył kurs pilotażu w 3. pułku lotniczym w Poznaniu. Następnie powrócił do pracy w PZL, gdzie awansował na stanowisko konstruktora. W 1932 roku opracował ulepszoną wersję PZL-5 oznaczoną PZL-5 bis. Była to konstrukcja opracowana w ramach konkursu ogłoszonego przez wojsko na samolot szkolny. Powstał jego prototyp ale wojsko ostatecznie wybrało do użytku RWD-8. W 1932 roku pracował, przy pomocy Ludwika Antonowicza, nad kolejną własną konstrukcją – WK-3. Samolot został oblatany 28 czerwca 1933 roku przez Ignacego Giedgowda, ale nie wszedł do produkcji. Jedyny egzemplarz został zakupiony przez Aeroklub Łódzki, gdzie był używany do szkolenia podstawowego.
Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 76. lokatą w korpusie oficerów aeronutyki. Posiadał przydział w rezerwie do 1 pułku lotniczego w Warszawie. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1938 i 10. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa.