W 1936 roku, za pieniądze uzyskane ze sprzedaży WK-3, założył Warszawskie Lotniczo-Żeglarskie Warsztaty. Tam, wspólnie z inż. Mieczysławem Plucińskim, zajmował się projektowaniem i produkcją żaglówek. Warsztaty działały do 1938 roku, następnie Władysław Kozłowski powrócił do pracy w PZL. Był członkiem zespołu projektowego P.11g Kobuz, w marcu 1939 roku objął stanowisko kierownika montażu Wytwórni Płatowców nr 2 w Mielcu-Cyrance.

Po wybuchu II wojny światowej pozostał w Mielcu, dopiero w styczniu 1940 roku udało mu się przedostać do Francji. Otrzymał przydział do bazy Lyon Bron, gdzie szkolił się na samolotach francuskich. Po klęsce Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii.

W RAF otrzymał numer służbowy P-0925 i został przydzielony do Biura Instrukcji i Tłumaczeń w Centrum Sił Powietrznych w Blackpool. Odbył szkolenie lotnicze na samolocie Avro 621 Tutor, został skierowany na dalsze przeszkolenie do 15 Elementary Flying Training School. Po jego ukończeniu trafił do 3 Service Flying Trainng School, skąd na początku 1942 roku zostaje przeniesiony do 18 Operational Training Unit w Bramcote. 14 marca 1942 roku zginął podczas nocnego lotu treningowego na samolocie Vickers Wellington Mk IC. Razem z nim zginęli kpr. Hipp, plut. Stengierski oraz brytyjski pilot P/O David M.