Do emisji złotych monet według zatwierdzonego wzoru jednak nie doszło, a na początku 1925 r. rozpisano nowy konkurs na projekt złotych polskich monet obiegowych. Zwyciężczynią została Zofia Trzcińska-Kamińska, według projektu której bito później (od 1926 r.) złote bulionowe 10- i 20-złotówki z Bolesławem Chrobrym.

Rewers Tadeusza Breyera doczekał się jedynie bicia w postaci monety próbnej o średnicy identycznej jak planowana złota moneta 50-złotowa, jednak w połączeniu z innym niż w rozporządzeniu awersem – niezawierającym żadnych oznaczeń nominału. Wybito w ten sposób hybrydową monetę próbną, której ze względu na średnicę na podstawie rozporządzenia z 1924 r. przypisywany jest nominał 50 złotych.

Awers

Na tej stronie znajduje się godło – orzeł w koronie, po obu stronach łap – „19 24”, dookoła w otoku napis: „RZECZPOSPOLITA POLSKA”.

Awers jest identyczny jak awers jednej z monet próbnych 2-złotowych z 1924 r.

Rewers Na tej stronie monety umieszczono pośrodku z profilu postać klęczącego na lewym kolanie rycerza z mieczem w dłoni i z wzniesioną do przysięgi prawą ręką, poniżej rok – 1924, dookoła w otoku napis: „RZECZPOSPOLITA POLSKA”.

Opis Moneta została wybita z rantem gładkim w miedzi, na krążku o średnicy 28 mm, w nakładzie 105 sztuk.