Wybuch I wojny światowej przerwał działalność Związku, wielu jego członków służyło w lotnictwie państw zaborczych. Wznowienie działalności nastąpiło w 1923 roku, rozpoczęto odtwarzanie biblioteki naukowej, prowadzono działalność propagandową i edukacyjną, wrócono do tematu utworzenia katedry lotniczej na Politechnice Lwowskiej. Od 1924 roku Związek zaangażował się w działalność związaną z szybownictwem, powołano do istnienia Sekcję Techniczną Związku. W 1925 r. w Sekcji przystąpiono do budowy szybowca CW-I konstrukcji członka Związku – Wacława Czerwińskiego. Szybowiec budowano z zamiarem startu w II Wszechpolskim Konkursie Szybowcowym na Oksywiu, ale nie został ukończony w terminie. W 1926 r. szybowiec został zaprezentowany w czasie Tygodnia LOPP. W 1927 r. kpt. pil. Jan Łukasiewicz na lotnisku w Skniłowie wykonał na tym szybowcu kilka szurów. 13 marca 1928 r. wykonano na tym szybowcu kilka lotów ciągnionych, były to jedne z pierwszych na świecie prób tego typu.
Związek Awiatyczny nie miał możliwości szkolenia pilotów, dlatego też podjęto w lutym 1927 roku decyzję o stworzeniu Aeroklubu Akademickiego we Lwowie, który w 1928 r. został przekształcony w Aeroklub Lwowski.