Z inicjatywy Związku rozpoczęto poszukiwanie terenów do uprawiania szybownictwa. W maju 1928 roku została zorganizowana I Wyprawa Szybowcowa na Łysą Górę koło Złoczowa, podczas której wykonano szereg lotów na szybowcu CW-I. Wyprawa ta była przełomowa dla polskiego szybownictwa, udowodniła, że możliwe jest uprawnianie tego sportu poza terenami górskimi. W czasie jej trwania Szczepan Grzeszczyk ustanowił dwa rekordy Polski – w długotrwałości lotu (4 min 13 s) i wysokości (40 m).
Doświadczenia z lotów pod Złoczowem zaowocowały stworzeniem kolejnych konstrukcji Wacława Czerwińskiego - szybowców CW-II i CW-III. Powstały one w warsztacie stolarskim Szczupłakiewicza we Lwowie przy ulicy Szpitalnej 52, który w 1930 roku został przekształcony w Warsztaty Szybowcowe ZASPL.
W 1928 roku zostały uwieńczone powodzeniem starania Związku o utworzenie katedry lotnictwa. Na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej została utworzona Sekcja Lotnicza, której opiekunem był prof. inż. Stanisław Łukasiewicz. Rok później powstało Laboratorium Aerodynamiczne Politechniki Lwowskiej, którym kierował dr inż. Zygmunt Fuchs. 19 kwietnia 1928 r. przedstawiciele Związku Awiatycznego (m.in.