Gniazda opisane przez Perkinsa miały być podobne do gniazd hawajek, jednak większe, zbudowane z suchych liści, gałęzi i korzonków.
Status i zagrożenia IUCN uznaje klarnetnika bladego za gatunek krytycznie zagrożony wyginięciem, być może wymarły (CR(PE), Critically Endangered [Possibly Extinct]), zaś klarnetnika brązowego klasyfikuje osobno jako gatunek wymarły (EX, Extinct). Według ujęcia, w którym klarnetnik brązowy uznawany jest za odrębny gatunek, jedynym być może jeszcze żyjącym taksonem jest M. l. rutha. Podgatunek nominatywny jest wymarły, zaobserwowano jego przedstawiciela po raz ostatni w 1934. Ostatnią obserwację M. l. rutha przeprowadzono latem 1980 na płaskowyżu Oloku'i. Gatunku nie można uznać za wymarły, gdyż wspomniany płaskowyż nie był współcześnie obiektem badań terenowych i być może żyją na nim jeszcze klarnetniki blade.