W przypadku M. l. rutha znaleziono trzy nieużywane gniazda, jedno z nich opisał już Bryan (przedstawiono je na grafice po prawej). Według Munro gniazda budowane były w najgęstszych częściach podszytu lub w gęstych skupiskach paproci i pnączy. Perkins opisał dwa gniazda na wysokości około 7,5 m nad ziemią i nie wspominał o podszycie (w książce Thrushes wydanej przez Bloomsbury Publishing można odnaleźć informację, jakoby odnalazł 3 gniazda na wysokości 25–30 m nad ziemią; opisał jednak dwa gniazda na wysokości 25 stóp – nie metrów – nad ziemią). Jedno ulokowane było na Myrsine lessertiana (haw. kōlea, co Perkins zapisał jako koolea), drugie na Metrosideros polymorpha. Gniazdo opisane przez Bryana znajdowało się 9 m nad ziemią. Miało około 15 cm średnicy zewnętrznej i 9 cm wysokości. Średnica wewnętrzna wynosiła 9 cm, wysokość – 4 cm. Zewnętrzną warstwę tworzyły gałęzie M. polymorpha (wspomnianego przez autora jako ohia; na tym też drzewie mieściło się gniazdo), wyściółkę – obfite pokłady mchów i delikatnych korzeni, splecione razem tak, że całość przypominała gniazda drozdów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Klarnetnik blady · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.