Pijany boks prawdopodobnie pojawiał się i znikał w różnych miejscach i w różnym czasie, z niczym więcej niż wspólny kontekst kultury i sztuk walki, pozwalającym na powiązanie ze sobą różnych przypadków pijanego boksu.
Pisemne zapisy Najwcześniejsza pisemna wzmianka o pijanym boksie pochodzi prawdopodobnie z klasycznej powieści Opowieści znad brzegów rzek, w której buntownik z dynastii Song, Wu Song, jest przedstawiany jako mistrz pijanego boksu.
W podręczniku kung-fu „quan jing” (拳 經) z XVIII wieku mnisi Shàolín opisywani są jako praktykujący styl pijanych Ośmiu Nieśmiertelnych. Ten styl jest opisany jako techniczna pochodna dì tàng quán.
Niepisane źródła historyczne Linia Bā yǐng quán (八 影 拳) z Henan przypisuje swój pijany boks stylowi Shaolin Kung Fu. Linie Hung Ga pochodzące z Wong Fei Hung przypisują swój pijany boks So Chan.