Style Przy wyszczególnianiu różnych stylów pijanego boksu warto zauważyć, że pijany boks nie jest pojedynczą sztuką walki z ustaloną linią i hierarchią, ale raczej grupą luźno powiązanych stylów kung-fu. Pod tym względem pijany boks można również rozumieć jako zjawisko w kung-fu. Ponadto rzadko pojawia się on jako kompletny i niezależny system, ale raczej jako zaawansowany element w szerszym systemie. Sztuka walki może obejmować Zui Quan jedną lub kilka technik, jedną lub więcej form, uzupełniającą taktykę walki lub bardziej rozwinięty podsystem. Dwie główne szkoły to style buddyjskie i taoistyczne:
Styl buddyjski Stworzenie buddyjskiego stylu zui quan przypisuje się świątyni Shaolin. Na początku dynastii Tang (618–907 r.) 13 mnichów ze świątyni Shaolin interweniowało w wielkiej wojnie, aby pomóc Li Shiminowi przeciwko siłom rebeliantów. Rola mnichów była znacząca, więc Li Shimin, jako następny cesarz, docenił pomoc mnichów i obdarzył ich oficjalnością, ziemią i bogactwem. W ceremonii zwycięstwa posłał świątyni dar mięsa i wina. Z powodu zgody cesarza mnisi mogli porzucić buddyjską zasadę niespożywania mięsa i wina. Stało się to około 621 roku naszej ery i od tego czasu niektórzy mnisi z Shaolin spożywali wino.