Według niektórych pijany boks został po raz pierwszy wprowadzony w dynastii Song (960-1279 n.e). Mówi się, że słynny artysta sztuk walki Liu Qizan przypadkowo zabił osobę i szukał schronienia w Shaolin, aby uniknąć procesu i pokuty. Pomimo ślubów zakonnych nadal pił wino. Mnisi tego nie tolerowali i chcieli go wydalić ze świątyni. Chociaż był bardzo pijany po spożyciu ogromnej ilości wina, przeciwstawił się i pokonał mnichów (według niektórych wersji ponad 30). Opat, widząc to, pochwalił jego umiejętności. Ten pijany styl walki został przyjęty przez mnichów i udoskonalony przez pokolenia.
Najważniejszymi ikonami buddyjskimi w Shaolin kung-fu są Arahanty, znane w języku chińskim jako Luohany. To samo dotyczy pijanego kung-fu jako części Shaolin kung-fu, w którym główną postacią jest pijany luohan. Metody pijanego luohan w Shaolin kung-fu nie pojawiają się tylko w zui quan, ale także w innych stylach. Na przykład w Shaolin luohan quan pijany luohan robi krok naprzód, w Shaolin 18 luohan quan jeden z 18 bohaterów jest pijanym luohanem, a w szalonym diabelskim sztabie Shaolin pijany luohan kołysze się na boki z nieładnymi krokami.