Od 1918 do 1939 kierował działem Wydziału Leśnictwa Rolniczego Komitetu Naukowego (później przemianowanego na Centralny Naukowo-Badawczy Instytut Gospodarki Leśnej), jednocześnie 1918-1925 był profesorem Instytutu Geograficznego, od 1919 do 1941 profesorem i kierownikiem wydziału Piotrogrodzkiego (Leningradzkiego) Instytutu Gospodarki Leśnej, a od 1925-1941 kierownikiem wydziału geobotaniki Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego. W 1922 otrzymał tytuł profesora, a w 1934 doktora nauk biologicznych. Od 1936 do 1938 był zastępcą dyrektora i p.o. dyrektora Leningradzkiego Instytutu Leśniczego, w 1937 został członkiem WKP(b), brał udział w wielu ekspedycjach naukowych, m.in. na Półwysep Kolski, w Tienszan, na Krym, w rejon Bajkału, na Syberię Zachodnią, wybrzeże czarnomorskie oraz leśne obszary obwodu kurskiego i Ałtaju.