Stosunków Kulturowych z Zagranicą w ramach Rady Ministrów ZSRR. Z kolei w latach 1958–1962 był korespondentem dziennika „Prawda” w PolsceJózef Szostakowski, Między wolnością a zniewoleniem. Prasa w języku polskim na Litwie w okresie od września 1939 do 1964 roku, Wilno-Warszawa 2004, s. 253.. Wreszcie w latach 1962–1984 był redaktorem naczelnym dziennika KC KPL w języku polskim „Czerwony Sztandar”Trzydzieści pracowitych lat. Rozmowa z Leonidem Romanowiczem naczelnym redaktorem „Czerwonego Sztandaru”, „Przyjaźń” 1983, nr 26, s. 7.. Będąc już redaktorem „Czerwonego Sztandaru” pokonywał kolejne szczeble kariery partyjno-państwowej. W latach 1963–1975 był deputowanym do Rady Najwyższej Litewskiej SRR, zaś w latach 1976–1986 został kandydatem na członka KC Komunistycznej Partii Litwy.

Jan Sienkiewicz, dziennikarz „Czerwonego Sztandaru” i pierwszy prezes Związku Polaków na Litwie, tak wspomina Leonida Romanowicza:

„(...)jedyny z całej siódemki [redaktorów „Czerwonego Sztandaru”] Rosjanin, był postacią niezwykle barwną, redaktorem kompetentnym i potrafiącym doskonale się znaleźć w tamtejszej rzeczywistości.