Siemion Budionny i komisarz obrony Klimient Woroszyłow.
Był członkiem Sądowego Trybunału Specjalnego Sądu Najwyższego ZSRR, który 11 czerwca skazał na śmierć siedmiu wysokich rangą dowódców Armii Czerwonej: marszałka Michaiła Tuchaczewskiego, komandarmów I rangi Ionę Jakira oraz Ijeronima Uborewicza, komandarma II rangi Augusta Korka, komkorów Witalija Primakowa, Borisa Feldmana, Roberta Ejdemana i Witowta Putnę. Proces miał charakter pokazowy, a postawione zarzuty szpiegostwa i spisku antypaństwowego były całkowicie fałszyweP. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 68-70..
Wkrótce po procesie Tuchaczewskiego został mianowany zastępcą dowódcy Kijowskiego Okręgu Wojskowego oraz dowódcą grupy kawalerii tegoż okręgu. W lutym 1938 r. podczas uroczystości w rocznicę 20 lat sformowania Armii Czerwonej otrzymał awans na stopień komkora.
W tym samym roku intrygę przeciwko Goriaczowowi zorganizował Jefim Szczadienko, który skłonił komandarma Iosifa Apanasienkę do wystąpienia z niepochlebną opinią na jego temat. Przeciwko komkorowi wystąpił również Pawieł Dybienko. Goriaczow bez powodzenia prosił Woroszyłowa o pomoc. Ostatecznie, przekonany o nieuchronnym aresztowaniu, 12 grudnia 1938 r. zastrzelił sięP.