Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Renowo, wcześniej wchodzące w skład Księstwa Żmudzkiego Rzeczypospolitej znalazło się na terenie powiatu telszewskiego guberni kowieńskiej Imperium Rosyjskiego. 10 października 1920 roku na podstawie umowy suwalskiej przyznano je Litwie, która w okresie 1940–1990, jako Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka, wchodziła w skład ZSRR.
We wsi znajdują się m.in. zabytkowy kościół pw. św. Izydora (w obecnym kształcie z 1933 roku), szkołą średnia, biblioteka i elektrownia wodna.
Demografia folwarku i wsi 1859 – 32 1970 – 166 1981 – 170 1986 – 113 2001 – 109 2011 – 82 thumb|240px|Elewacja frontowa pałacu (2018) thumb|240px|Elewacja ogrodowa pałacu (2009) thumb|240px|Wnętrza pałacu (2018) Dwór i pałac O najstarszym tutejszym dworze wspomina się w XVI wieku. Zapewne Stefan Karol zbudował tu kolejny dwór, który był drewniany, parterowy i pokryty słomianą strzechą. Na początku XIX wieku Antoni lub jego ojciec Feliks von Rönne pod koniec XVIII wieku na miejscu starego dworu wystawił tu pałac, który zachował się do dzisiejszych czasów. Był to murowany, klasycystyczny, jedenastoosiowy budynek z parterową częścią środkową, nakrytą dachem dwuspadowym i dwoma dwukondygnacyjnymi skrzydłami bocznymi, przykrytymi dachami czterospadowymi.