Wrażliwość organizacji na zmiany (ang. sensibility to change) – pojęcie w dziedzinie nauk o zarządzaniu, które odwołuje się do jednej z popularniejszych metafor w opisie organizacji, tj. do metafory organizmu, w której to organizacja rysuje się jako żywy organizm, zależny od otoczenia, wrażliwy na zmieniające się środowisko i spełniający funkcje niezbędne do przetrwania. Zgodnie z metaforą organizmu, organizacje najefektywniej działają wtedy, gdy są zaspokojone ich potrzeby.

Literatura przedmiotu rozpatrując wrażliwość organizacji na zmiany dokonuje identyfikacji dwóch przeciwległych jej przymiotów, tj. oziębłości oraz przychylności.

W pierwszym z wyżej wymienionych przypadków mowa jest o tzw. organizacjach oziębłych, w których zmiana w naturalny sposób kojarzona jest z zachwianiem równowagi, burzeniem ustalonego porządku, naruszeniem optymalnego dla większości pracowników poziomu bezpieczeństwa. Są to organizacje przeciwstawiające się zmianom, konserwatywne, z negatywnie ukształtowaną i mało wrażliwą na otoczenie kulturą organizacyjną. Znamienną cechą opisywanych organizacji jest minimalizowanie wysiłku, niezbędnego do otrzymania założonego efektu. Podmioty te wyróżnia powolne tempo zmian. Przykładem podmiotów oziębłych są, m.in.