Ludwika dla 500 dzieciMałgorzata Przeniosło, Marek Przeniosło, Rada Główna Opiekuńcza w latach I wojny światowej .., s. 239. Jednym ze sztandarowych przedsięwzięć RGO była akcja „Wieś dla dzieci” polegająca na umieszczaniu biednych dzieci z dużych miast na terenach wiejskich. Część dzieci wyprawiano na wieś na okres letni, większość miała tam jednak przebywać przez dłuższy czas, obejmujący czasami wiele miesięcy. Realizację akcji rozpoczęto już w styczniu 1916 roku. W ciągu całego roku objęto nią 2229 dzieci choć chętnych było dwa razy więcej. Większość z nich pochodziła z Warszawy, W 1917 było to już ponad 10 tys. dzieci, prawie 6000 z nich pochodziło z Warszawy, 3 tys. z Łodzi i pow. będzińskiego,około 500 z Częstochowy. W 1918 udało się wysłać kolejne 9 tys.dzieciMałgorzata Przeniosło, Marek Przeniosło, Rada Główna Opiekuńcza w latach I wojny światowej .., s. 247-253. Ze względu na duże trudności aprowizacyjne, szczególnie w miastach spowodowane warunkami wojennymi RGO za jedno z najważniejszych zadań uznawała niesienie pomocy żywnościowej osobom najuboższym. Rady lokalne tworzyły na swoim terenie sieć jadłodajni, w których wydawano ciepłe posiłki bezpłatnie lub po niskich cenach. W placówkach tych preferencyjnie starano się traktować dzieci, matki wychowujące małe dzieci, osoby chore i niepełnosprawne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rada Główna Opiekuńcza (1916–1921) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.