Zygmunt Chełmicki, Zygmunt Chrzanowski, Zygmunt Chmielewski, Stanisław Czekanowski, Ludwik Górski, Jan Heurich, Marian Kiniorski, Antoni Eustachy Marylski-Łuszczewski, Wojciech Rostworowski, Stanisław Skarbiński, Józef Troetzer, Antoni Wieniawski, Andrzej Wierzbicki, Józef Wierusz-Kowalski, Leon Grohman. Organem Wykonawczym był Zarząd Główny którym kierowali Adam Ronikier a od stycznia 1917 Stanisław Staniszewski. Do Zarządu Głównego poza wymienionymi wchodzili: Stanisław Lubomirski, Antoni Olszewski i Feliks Wojewódzki. Członkowie RGO byli zatwierdzani przez Naczelnika Zarządu Cywilnego przy Cesarsko-Niemieckim Generalnym Gubernatorstwie Warszawskim. Prace RGO z ramienia władz okupacyjnych nadzorował kurator Franciszek Kwilecki. W ramach Zarządu Głównego działały od początku Wydziały: Ogólny, Prowincjonalny, Finansowy, Gospodarczy, Dobroczynności, Opieki nad Dziećmi i Młodzieżą, oraz powstały w lutym 1916 Wydział Budowlany i utworzony w maju 1916 Wydział Rejestracji Strat Wojennych. RGO prowadziła swą działalność poprzez rady powiatowe lub okręgowe i miejscowe (miejskie lub gminne). Niemieccy naczelnicy okręgów mieli prawo uczestniczenia w posiedzeniach Rad Opiekuńczych Powiatowych, kontrolowania ich prac oraz prawo weta w stosunku do ich uchwał.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rada Główna Opiekuńcza (1916–1921) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.