Marszałka Józefa Piłsudskiego, jednak nie został on rozstrzygnięty, a planowanie tej dzielnicy trwało do wybuchu II wojny światowej, choć zasadnicza część planów była gotowa jesienią 1938. Gmach Dyrekcji Naczelnej Lasów Państwowych jest jednym z nielicznych budynków, który powstał w związku z tymi planami.
Na początku lat 30. XX wieku na działce na rogu ulicy Krzyckiego i Wawelskiej oraz Reja zaplanowano budowę Muzeum Rzemiosła i Techniki. Naprzeciwko miał stanąć meczet. Żadnego z tych planów nie zrealizowano – na miejscu planowanego meczetu do wybuchu wojny nie zdążono nic wybudować, a następnie powstał tam skwer Sue Ryder, będący odnogą parku Wielkopolski, natomiast na miejscu planowanego muzeum wybudowano siedzibę dyrekcji Lasów Państwowych. Projekt budynku stworzył Stefan Tomorowicz już w roku 1928. Ostateczną formę w stylu określanym jako nowy klasycyzm lub modernizm, przy której opracowaniu brał Jan Zabłocki przyjęto w 1934, a rozbudowa trwała do 1936. Budynek rozbudowano trzykrotnie, zużywając do tego ponad 3 miliony cegieł i 3 000 m² piaskowca. Płyty piaskowca pochodzące z kamieniołomów w okolicach Szydłowca i posłużyły do pokrycia elewacji. W celu współgrania z naświetleniem od południa głównej fasady wybrano jasnożółty kamień.