Drewno na elementy stolarki oraz posadzki sprowadzono z tartaków w Hajnówce, tylko część z tartaków regionu warszawskiego. Rozbudowa była podawana jako przykład oszczędności w porównaniu z kosztami budowy innych powstających w tym czasie gmachów administracyjnych. Część środków (156 000 ówczesnych złotych) na budowę pochodziła ze zbiórki Związku Leśników Polskich, pierwotnie przeznaczonej na budowę wielofunkcyjnego Domu Leśnika.

Budynek ma monumentalną formę i jest największym międzywojennym budynkiem przy ulicy Wawelskiej. Jedyną rzeźbą na elewacji budynku jest płaskorzeźba Orła Białego w stylu art déco. Na ścianie budynku znajduje się brązowa tablica poświęcona pracownikom leśnictwa i przemysłu drzewnego poległym w II wojnie światowej. Wewnątrz budynku znajduje się tablica upamiętniająca Józefa Piłsudskiego. Tablica ta została zdemontowana w 1946 i zawieszona ponownie w 1993. Od 2017 znajdują się również dwie tablice upamiętniające leśników – ofiary zbrodni katyńskiej i żołnierzy wyklętych. W 2009 postulowano ustawienie przed budynkiem pomnika pierwszego dyrektora Lasów Państwowych Adama Loreta, jednak ostatecznie odsłonięto go przed nową siedzibą Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych. W 2014 odnowiono aulę audytoryjną (Centrum Multimedialne Ochrony Środowiska).