Na Politechnice Warszawskiej pełnił funkcje zastępcy dyrektora Instytutu Automatyki, prodziekana, dziekana Wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej w kadencji 1975–78. Od 1992 roku był profesorem zwyczajnym Politechniki Warszawskiej. W r. 1960–61 spędził rok na Politechnice Darmstadt . Na przełomie 1970 i 1971 spędził rok na Uniwersytecie Minnesota oraz Uniwersytecie Browna w USA. W latach 1978–1984 pracował w Międzynarodowym Instytucie Stosowanej Analizy Systemowej (IIASA) w Austrii, od 1979 jako kierownik działu teoretycznego tego instytutu. W 1985 wykładał na studiach doktoranckich Uniwersytetu Zdalnego Nauczania w Hagen, Niemcy. W 1989–90 spędził rok jako profesor wizytujący Uniwersytetu w Kioto. Ponadto, wykładał na studiach doktoranckich wielu uczelni w kraju i zagranicą. W latach 2004–2007 był zatrudniony jako profesor badawczy w w Nomi koło Kanazawy. W kadencji 1991–94 pełnił z wyboru funkcje przewodniczącego Komisji Badań Stosowanych KBN oraz zastępcy przewodniczącego Rady Fundacji Nauki Polskiej. W latach 1998–2002 uczestniczył w Brukseli, jako ekspert w zakresie telekomunikacji, w negocjacjach przygotowujących akcesję Polski do Unii Europejskiej, Był członkiem i przewodniczącym zespołów opiniodawczych KBN: Zespołu d.s. Infrastruktury Informacyjnej KBN, 1995–2000;