23 września zakończyły ostrzał i odpłynęły okręty szwedzkie.
W oblężeniu tym twierdza poniosła niewielkie straty w poległych (50 żołnierzy i 20 cywilów – mieszczan) i rannych (29 żołnierzy i 53 cywilów); odniesione straty materialne oceniono na 64 tys. talarów. W obchodzonych uroczystościach zwycięstwa gen. von Werner ogłoszony został narodowym bohaterem jako liberator Pomeraniae (wyzwoliciel Pomorza), otrzymując też honorowy tytuł admirała Bałtyku od monarchy, który polecił na jego cześć wybić okolicznościowe monety pamiątkowe. Za bohatera wydarzeń uznano również komendanta twierdzy – Heinricha von der Heyde, któremu poeta Ramler poświęcił utwór Pieśń nimfy Parsęty, a dramaturg Lessing upamiętnił w sztuce Minna von Barnhelm.
Drugie oblężenie Zapoczątkowane w sierpniu 1761, działania te mniej dotyczyły samej twierdzy, będąc w znacznej części oblężeniem opartego o nią wielkiego obozu wojsk pruskich pod komendą księcia Fryderyka Wirtemberskiego. Zgromadzono w nim przeszło 12 tys. wojska z dużym udziałem kawalerii. Jednym z czterech odcinków długiej linii obrony (od przedpola Zieleniewa do Lasu Kołobrzeskiego) dowodził płk von der Heyde. Siły oblężnicze początkowo stanowił dowodzony przez gen.