Ogólne pogorszenie stopniowo powodowane przez warunki klimatyczno-pogodowe (jesienne szarugi, sztormy) oraz zaopatrzeniowe (brak żywności), wymusiło decyzję o przebiciu się i wyjściu z oblężenia z pozostawieniem twierdzy obronie własnej. Wojska pruskie odeszły dwuetapowo 17 października (D. von Platen) i 15 listopada – ks. Wirtemberski z resztą kawalerii, który jednak powracając z odsieczą, stoczył jeszcze 12 grudnia z Rosjanami przegraną bitwę pod Błotnicą. W tym czasie opanowano przedpole twierdzy, której dalszą obronę uniemożliwił mróz ścinający wodę w zewnętrznych fortyfikacjach. 16 grudnia rozpoczęto nieuchronne rokowania i przyjęto akt kapitulacji. Następnego dnia załoga pruska składając broń, opuściła miasto w liczbie ok. 3 tys. żołnierzy z 79 oficerami i dowódcą obrony.
Następstwa W przekazach pruskich źródeł z epoki, carskie wojska okupacyjne zachowywały dyscyplinę i przejawiały humanitarne zachowanie wskutek tępienia przez przełożonych wszelkich objawów niekarności. W wyniku tego mieszkańcy odwdzięczyli się rosyjskim dowódcom wartościowymi upominkami (gabinetowy kurant, srebrny serwis, dostawy ostryg).