Korošec był członkiem komitetu wykonawczego tego ugrupowania, a w 1936 został jego wiceprzewodniczącym, ponadto stanął na czele banowiny drawskiej, a od 1935 do 1938 był ministrem spraw zagranicznych.

Ostateczny upadek SPL nastąpił w okresie II wojny światowej. W grudniu 1940 zmarł Korošec, a jego następca Franc Kulovec zginął 6 kwietnia 1941 podczas nalotu niemieckiego na Belgrad. Cześć liderów partii udała się na emigrację. Część działaczy pozostałych w kraju kolaborowała z okupantami. Doprowadziło to do spadku popularności ugrupowania. W 1945 Josip Broz Tito zakazał działalności partii, przetrwała jedynie na emigracji.

W 1992 nazwę Słoweńskiej Partii Ludowej przyjęła jedna z partii działających w niepodległej Słowenii. Wywołało to spór z partią Słoweńskich Chrześcijańskich Demokratów, którzy uważali się za spadkobierców SPL i połączyli się z działającymi na uchodźstwie epigonami przedwojennej partii.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Historia Słowenii Kategoria:Partie i ugrupowania polityczne Austro-Węgier Kategoria:Polityka Jugosławii Kategoria:Partie i ugrupowania w Słowenii