Z zewnątrz wygląda jak ixocutis; hymeniderma – o budowie palisadowej. W widoku z góry wygląda jak zbudowana z elementów okrągłych lub wielokątnych, podobnych do komórek hymenium na blaszkach. Elementy te mogą być komórkami kulistymi lub mogą być końcówkami strzępek sięgających głębiej. Z zewnątrz wygląda jak pomarszczona; epithelium – zbudowana z komórek mniej więcej kulistych, często połączonych z sobą w łańcuchy, czasami porozrywane. Z zewnątrz wygląda jak błona śluzowa, ale zwykle jest bardziej błyszcząca; palisadoderma – o wyprostowanych, nitkowatych strzępkach, czasem z końcami nabrzmiałymi na łącznikach; tomentum – złożona z przypadkowo splecionych, ustawionych w różnych kierunkach włosków; cortex – złożona z gęsto zbitych strzępek tworzących chropowate powierzchnie. Dla prymitywnie kruchych powierzchni często używa się terminu krusta.
Często skórka jest zróżnicowana na dwie warstwy: epikutis (epicutis) – warstwa zewnętrzna, tzw. naskórek subkutis (subcutis) – warstwa podskórna, czyli skórka właściwa.
Galeria obrazów mikroskopowych skórki grzybów
Zobacz też Słownik mykologiczny
Przypisy
Kategoria:Budowa grzybów