W czasie kampanii wrześniowej dostał się do sowieckiej niewoli. Według stanu z 28 października 1939 był jeńcem kozielszczańskiego obozu przejściowego NKWD dla jeńców polskich. W wyniku decyzji o rozładowaniu obozów przejściowych, 2 listopada został przewieziony do obozu w Kozielsku, dokąd przybył 4 listopada 1939. Między 7 a 9 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 017/3 poz. 73, nr akt 1201 z 20.04.1940. Został zamordowany między 9 a 11 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 wpis w księdze czynności pod datą 5.06.1943. Figuruje liście AM-270-4019 i Komisji Technicznej PCK GARF-143-04019. Przy szczątkach w mundurze podpułkownika znaleziono książeczkę wojskową, kartę pocztową, listAuswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 270.. Znajduje się na liście ofiar opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 196 i Nowym Kurierze Warszawskim nr 181.
W Archiwum Robla (pakiet 01931-02) znajduje się notatnik znaleziony przy zwłokach kapitana artylerii Edwarda Jana Kwitowskiego, w którym Osiński jest wymieniony na niedatowanej liście jeńców obozu w Kozielsku.