mały|Grób Romana Czerneckiego na cmentarzu Powązkowskim Roman Czernecki, właśc. Bazyli Roman Czernecki (ur. 14 maja 1904 w Sielcu Bełzkim, zm. 13 grudnia 1986 w Warszawie) – polski pedagog, nauczyciel, organizator tajnego nauczania na Kielecczyźnie podczas II wojny światowej, założyciel i pierwszy dyrektor powojennej szkoły średniej w Szczekocinach, szef kuratorium w Zielonej Górze, prorektor Państwowej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku, w latach 1974–1980 wykładowca historii filozofii na Politechnice Warszawskiej.
Nauczanie przed wojną Urodził się 14 maja 1904 w Sielcu Bełzkim jako Bazyli Roman Czernecki. Wychowywał się w rodzinie wyznania greckokatolickiego. Kształcił się w Państwowym Gimnazjum w Sokalu, gdzie w 1923 zdał egzamin dojrzałości (wówczas w niższych klasach tej szkoły uczyli się także Stefania i Aleksander Czerneccy). Ukończył filozofię i filologię polską na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Po egzaminie dyplomowym został asystentem profesora Wilhelma Bruchnalskiego, kierownika Katedry Historii Literatury Polskiej. W 1926 roku podjął pracę nauczyciela języka polskiego w Liceum im. Tadeusza Czackiego w Krzemieńcu. Dla Romana Czerneckiego był to okres nabywania pierwszych pedagogicznych doświadczeń.