Niecka mogileńsko-łódzka – jednostka geologiczna w środkowej Polsce, wypełniona osadami górnej kredy, środkowy fragment synklinorium szczecińsko-łódzko-miechowskiego.

Położenie geograficzne Niecka mogileńsko-łódzka rozciąga się z północnego zachodu na południowy wschód, od Czarnkowa do Bełchatowa i Piotrkowa TrybunalskiegoEwa Stupnicka, Marzena Stempień-Sałek: Geologia regionalna Polski, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, wyd. 4 zmienione, Warszawa 2016, Jerzy Nawrocki, Anna Becker (red. nauk.): Atlas geologiczny Polski, PIG-PIB, Warszawa 2017, .

Geograficznie niecka mogileńsko-łódzka stanowi podłoże środkowej części Niżu PolskiegoJerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski, PWN, Warszawa 2002, .

Położenie geologiczne Od południowego zachodu graniczy z monokliną przedsudecką, a od północnego wschodu z antyklinorium środkowopolskim. Od zachodu od niecki szczecińskiej oddziela je elewacja Obornik, od wschodu od niecki miechowskiej oddziela je antyklina Sulejowa i elewacja przedborska.

Budowa geologiczna Niecka szczecińska ma budowę asymetryczną − skrzydło północne jest bardziej strome, a południowe bardziej łagodne. W części centralnej, w okolicy Turka osady kredy górnej osiągają największe miąższości w Polsce − do ok. 3000 m.