Pod nimi występują osady kredy dolnej, jury, triasu i permu.
Osady kredy dolnej (walanżyn-hoteryw) są wykształcone w postaci piasków różnoziarnistych, a miejscami drobnych żwirów z przewarstwieniami czarnych i ciemnoszarych iłołupków z wkładkami syderytów i oolitów żelazistych. Nad nimi zalegają jasnoszare piaskowce bez fauny morskiej, ale lokalnie z domieszką glaukonitu − minerału powstającego w płytkim morzu. Powyżej występują piaskowce z glaukonitem, niekiedy margliste z nielicznymi amonitamii albu. Miąższość osadów dolnej kredy zmienia się od 30 m koło Poznania do ponad 400 m w Pagórkach na południe od jeziora Gopło.
Osady kredy górnej stanowią główne wypełnienie niecki mogileńsko-łódzkiej. Rozpoczynają się piaskowcami wapnistymi cenomanu o miąższości ok. 100 m. Powyżej leżą turońskie wapienie inoceramowe i otwornicowe z czertami i przewarstwieniami opok o miąższości 250-400 m. Nad nimi leżą margle, opoki i wapienie czertowe o miąższości 50-120 m. Utwory santonu występują jedynie w środkowej części niecki. Wykształcone są jako wapienie o miąższości 100-300 m. Kampan reprezentują opoki i margle o miąższości od 150 do ponad 400 m.