W 1924 pojechał do Chile, gdzie prowadził wykłady dotyczące zagadnień medycyny społecznej i zainicjował szkolnictwo społeczne w tym kraju.

W 1919 założono Ligę Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża, gdzie mianowano go na stanowisko sekretarza generalnego w 1921. W lipcu 1928 był głównym organizatorem i sekretarzem generalnym I Międzynarodowej Konferencji Pracy Socjalnej w ParyżuJoseph Kuilema, Wnioski płynące z I Międzynarodowej Konferencji Pracy Socjalnej. Oprócz obszernego wydania artykułów konferencyjnych, które zostały opublikowane w trzech tomach, René Sand zebrał swoją wiedzę na temat międzynarodowej pracy socjalnej i jej współczesnych tendencji w autorskiej publikacji Le service social à travers le monde z 1931. W okresie międzywojennym rozwinął szeroką działalność wydawniczą.

W 1936 objął stanowisko lekarza w instytucie kryminologicznym Wolnego Uniwersytetu w Brukseli. Nadal pracował jednak w dziedzinie pracy socjalnej. W stałej organizacji, w jaką przeistoczyła się Międzynarodowa Konferencja Pracy Socjalnej (ICSW), objął stanowisko sekretarza generalnego (od 1928 do 1932). Współuczestniczył w organizowaniu II Międzynarodowej Konferencji Pracy Socjalnej, która odbyła się we Frankfurcie nad Menem w 1932.