W kwietniu 1944 roku oddział Jana Szalewskiego odbił z posterunku żandarmerii w Brusach Wojciecha Warsińskiego oraz kilku innych więźniów. W końcu maju 1944 roku w okolicach Łubiany „Szyszki” stoczyły całodniową bitwę z Niemcami z 44 Dywizji SS. Walkami dowodził osobiście Jan. Zginęło wówczas kilkunastu partyzantów, ale około 60 osób wyrwało się z okrążenia, co w dużym stopniu zawdzięczali umiejętnemu zorganizowaniu obrony przez swojego dowódcę. Miesiąc później „Soból” wraz z kilkoma innymi partyzantami został ponownie otoczony przez specjalne oddziały niemieckie – Jagrkomando w bunkrze koło leśniczówki Trawice (w pobliżu Kalisza w pow. kościerskim). Został wówczas ciężko ranny, a przed niechybną śmiercią uratowali go Stanisław Kęciński „Maks” oraz Stanisław Pończocha „Sztors”, którzy ukryli swojego dowódcę w polu żyta. Od sierpnia 1944 roku oddział „Szyszki” oraz oddział Alfonas Kwiczora nawiązały współpracę z żołnierzami z Grupy LWP „Wołga” por. Jana Miętkiego pseudonim Wirski.