thumb|upright|Tetradrachma ateńska z symbolicznym wizerunkiem sowy – ptaka Ateny thumb|upright|Tridrachma koryncka z wizerunkiem mitycznego Pegaza thumb|upright|Didrachma Olimpii (Elidy) z orłem Zeusa depczącym węża

Drachma ( drachmḗ od – „chwytam”Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z, dz. cyt., s. 203.) – podstawowa moneta srebrna w starożytnej Grecji, rozpowszechniona też w państwach Azji Mniejszej i w części starożytnego Bliskiego Wschodu (m.in. Syria, Egipt) oraz w Kartaginie; jako podstawowa jednostka monetarna emitowana również w Grecji nowożytnej (1832–2002).

W starożytności była jednostką tak upowszechnioną jak rzymski denar (denarius). Rozpowszechnienie, szczególne znaczenie i popularność monet niektórych państw-polis oddawały ich potoczne określenia, np.: ateńskie „sowy” (lub „sowy z Laurionu”) w odniesieniu do drachm attyckich bitych z pozyskiwanego tam srebraRobert Flacelière: Życie codzienne w Grecji w czasach Peryklesa. Warszawa: PIW, 1985, s. 111.; chelone („żółwie”) względem monet egineckich (statera i jego frakcji), oznaczanych symbolem żółwia (gr. χελώνη) i będących w szerokim obiegu zwłaszcza na PeloponezieMała encyklopedia kultury antycznej A–Z. Warszawa: PWN, 1983, s.