Francuski Safran ma dostarczyć generatory energii elektrycznej oraz zapasowe źródło zasilania dla samolotu. Francuski producent współpracuje również przy projekcie kół podwozia samolotu, układu hamulcowego i przyrządów sterowych. Opony podwozia dostarczy brytyjski Dunlop Tyres. Kolejny brytyjski dostawca, Meggitt, odpowiada za instalację przeciwpożarową chłodnicę oleju i zapasowy system wyświetlaczy. Eaton Corporation dostarczy elementy instalacji paliwowej.

Obok rodzimych certyfikatów, producent planuje uzyskanie certyfikatu Federal Aviation Administration i Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego. Dzięki temu, samolot będzie oferowany do sprzedaży na terenie Stanów Zjednoczonych i państw europejskich. Uczyni go to pierwszą maszyna chińskiej produkcji z napędem turbośmigłowym certyfikowaną przez zachodnie władze lotnicze. Na terenie samych Chin maszyna ma być zdolna do operowania z 95% lotnisk, niedostępne będą dla niej jedynie wysokogórskie porty lotnicze Tybetu. Aby temu zaradzić, w planach jest wersja z mniejszą pojemnością kadłuba, zdolna do realizacji połączeń w gorącym klimacie i na lotniskach położonych wysoko w górach. Do połowy 2019 roku producent uzyskał zamówienia od 11 operatorów na 185 samolotów. Oblot prototypu planowany był wstępnie na 2017 rok i wejście do służby dwa lata później.