Gidon Hausner (hebr.: גדעון האוזנר, ang.: Gideon Hausner, ur. 26 września 1915 we Lwowie, zm. 15 listopada 1990 w Jerozolimie) – izraelski prawnik, wykładowca i polityk, w latach 1960–1963 Prokurator Generalny Izraela, w latach 1969–1989 przewodniczący Międzynarodowej Rady Instytutu Jad Waszem, w latach 1974–1977 minister bez teki, w latach 1965–1974 oraz 1977–1981 poseł do Knesetu z listy Niezależni Liberałowie. W latach 1961–1962 główny oskarżyciel w procesie Adolfa Eichmanna.
Życiorys Urodził się 26 września 1915 we Lwowie, wówczas Austro-Węgry, jako syn rabina Bernarda Hausnera (1874–1938), który w latach 1922–1927 był posłem na Sejm I kadencji. W 1927 Hausnerowie wyemigrowali do stanowiącej brytyjski mandat Palestyny, gdzie Bernard służył jako doradca ekonomiczny polskiego rządu, a następnie polski konsul w Tel Awiwie.
Gidon Hausner ukończył szkołę średnią w Tel Awiwie, a następnie studia filozoficzne (1941) i prawnicze (1943) na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Po studiach otworzył kancelarię prawniczą.
Był członkiem żydowskiej organizacji młodzieżowej Ha-Mahanot ha-Olim oraz organizacji paramilitarnej Hagana.