Podczas wojny o niepodległość Izraela służył w Brygadzie Jerozolimskiej, po wojnie był prokuratorem wojskowym oraz przewodniczącym sądu wojskowego.

thumb|left|Hausner przesłuchuje Henryka Rossa thumb|Proces Eichmanna (1961) W latach 1954–1960 wykładał prawo gospodarcze na Uniwersytecie Hebrajskim. W 1960 roku został trzecim Prokuratorem Generalnym Izraela. W latach 1961–1962 był głównym oskarżycielem w procesie Adolfa Eichmanna. Jego mowa oskarżycielska przeszła do historii jako ostateczne rozliczenie z czasami nazistowskimi. Na stanowisku prokuratora pozostał do 1963. Na temat procesu opublikował w 1966 książkę Sprawiedliwość w Jerozolimie. Od 1965 był przewodniczącym Izraelskiej Organizacji na rzecz Praw Człowieka. W latach 1969–1989 był przewodniczącym Międzynarodowej Rady Instytutu Jad Waszem.

W polityce związał się z Niezależnymi Liberałami, został prezesem jerozolimskiego oddziału partii. W wyborach w 1965 po raz pierwszy został wybrany posłem. W szóstym Knesecie zasiadał w komisjach spraw zagranicznych i obrony;