thumb|Strona manuskryptu Życie Karola Wielkiego, ok. 1050 thumb|Ilustracja manuskryptu Życie Karola Wielkiego, XIII w. Życie Karola Wielkiego (łac.: Vita Karoli Magni) – biografia Karola Wielkiego, króla Franków i Longobardów, cesarza rzymskiego, napisana po łacinie przez frankijskiego biografa i kronikarza Einharda prawdopodobnie między 830 a 833 rokiem.
Geneza W 782 roku do Akwizgranu, na dwór Karola Wielkiego przybył Alkuin, uczony mnich anglosaski. Kierował on założoną przez władcę szkołą pałacową. Do szkoły tej trafił, ok. 791 lub 792, Einhard, który przybył z Fuldy, sławnego klasztoru benedyktynów, gdzie ukończył pierwsze nauki. Był to człowiek niezwykle pojętny i stał się zaufanym Karola Wielkiego. Swoje miejsce na dworze zachował po śmierci króla i był doradcą jego następcy Ludwika Pobożnego.
Data powstania Nie jest znana dokładna data powstania utworu. Wiadomo, że Einhard przybył na dwór Karola Wielkiego ok. 791 lub 792, zaś umieszczenie testamentu Karola Wielkiego pod koniec pracy wskazuje, że napisano je po jego śmierci w 814 roku. Pierwsze odniesienie do dzieła pochodzi z listu do Einharda od Lupusa Serwatusa (805–862), datowanego na połowę IX wieku.