Sugerowane daty od około 817 do 833, oparte są na interpretacjach tekstu w kontekście politycznym pierwszych lat panowania syna Karola Wielkiego, Ludwika Pobożnego i jego stosunku do ojca.
Dzieło Historycy uznają tę pracę jako pierwszy przykład biografii europejskiego króla. Dzieło zostało napisane po łacinie prawdopodobnie około 830-833 roku, po tym jak Einhard opuścił Akwizgran i zamieszkał w Seligenstadt. Opierając się na 23 latach służby dla Karola Wielkiego i badaniach królewskich kronik, zamierzał w biografii wyraźnie ukazać swoją wdzięczność za pomoc Karola Wielkiego w jego edukacji. Autor starał się naśladować styl starożytnego rzymskiego biografa Gaiusa Suetoniusza Tranquillusa, który jest najbardziej znany ze swoich Żywotów cezarów. Biografia Einharda wykorzystywała zwłaszcza model biografii cesarza Oktawiana Augusta, pierwszego cesarza Imperium Rzymskiego. Utwór ukazuje rodzinę Karola Wielkiego, jego osiągnięcia zagraniczne i wewnętrzne, jego gusta, administrację jego królestwa i jego śmierć.
Polski przekład W 1935 roku ukazał się pierwszy polski przekład autorstwa Jana Parandowskiego, wydany nakładem Państwowego Wydawnictwa Książek Szkolnych.