Jej trzon stanowiły podległe Partii Komunistycznej Organizacja Specjalna (Organisation Spéciale), Bataliony Młodzieży (Bataillons de la Jeunesse) oraz Imigrancka Siła Robocza. Byli największym ruchem oporu oraz pierwszym działającym jednocześnie po obu stronach linii demarkacyjnej. Organizacja Oporu Armii (Organisation de Résistance de l'Armée, ORA) – powstała w strefie południowej na gruzach antyfaszystowskiej konspiracji wewnątrz byłej Armii Rozejmowej. W styczniu 1943 organizacja podporządkowała sięgenerałowi Giraud. Była to trzecia pod względem wielkości organizacja ruchu oporu we Francji. Latem 1943 rozpoczął się proces scaleniowy ORA i AS. Ruch Wyzwolenia Narodowego (Mouvement de Libération Nationale, MLN) – powstałe w styczniu 1944 zbrojne ramię MUR w strefie północnej tworzone przez centrystyczną Obronę Francji (Défense de la France), Ruch „Lotaryngia” (Le mouvement "Lorraine") i Ruch Oporu (Mouvement Résistance). Wyzwolenie-Północ (Libération-Nord) – niezależna od Wyzwolenia-Południe organizacja lewicowa działająca w strefie północnej od 1940. Organizacja Cywilna i Wojskowa (Organisation Civile et Militaire, OCM) – działająca od grudnia 1940 w strefie północnej organizacja tworzona zarówno przez lewicę, jak i prawicęZ początku prym wiedli w niej konserwatyści, którzy z czasem stracili impet kosztem socjalistów..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Francuskie Siły Wewnętrzne · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.