W tym samym roku uczestniczył w wyprawie cesarskiej przeciwko Bolesławowi Kędzierzawemu. W 1176 r. wziął udział w bitwie pod Legnano, a następnie miał duży udział w wynegocjowaniu zawartego rok później pokoju pomiędzy cesarzem i papieżem Aleksandrem III. W 1178 r. pośredniczył w zawarciu pokoju pomiędzy księciem Henrykiem Lwem i arcybiskupem Kolonii Filipem z Heinsbergu. W 1179 r. wziął jednak udział w wojnie przeciwko Henrykowi, który wysłał przeciwko Wichmanowi oddziały Słowian. W 1181 r. zdobył i kazał zniszczyć Haldensleben. W tym samym roku doprowadził Henryka Lwa przed sąd w Erfurcie, na którym książę został skazany na banicję. Aż do śmierci uczestniczył w sporach cesarsko-papieskich, m.in. w 1187 r. występował w imieniu biskupów niemieckiego do papieża Urbana III. W 1192 r. na zlecenie króla Henryka VI zwołał saskich możnych do Goslaru w celu omówienia działań przeciwko Welfom.
Był fundatorem i darczyńcą licznych klasztorów, m.in. założył w 1181 r. klasztor Zinna koło Jüterbogu. Prowadził akcję kolonizacyjną na terenach sobie podległych.