Herakliusz (fr. Héraclius) – tragedia Pierre’a Corneille’a wystawiona w sezonie 1646/1647, osnuta wokół wydarzeń związanych z postaciami cesarzy bizantyńskich Maurycjusza, Fokasa i Herakliusza.

Data powstania utworu Herakliusz cesarz Wschodu został wystawiony w sezonie 1646/1647 i spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem publiczności. Krytycy wyrzucali autorowi melodramatyczność. Boileau, piewca mieszczańskiego umiaru potępiał dziwaczne powikłania tragedii i ostrzegał poetów, że to co ma być rozrywką nie powinno nużyć. Pisano, że „Herakliusz to rodzaj logogryfu”. Utwór nie znalazł również uznania u późniejszych literaturoznawców. Dorchain pisał o zbłąkanym geniuszu Corneille’a. O. Nadal twierdził, że sztuka wznosi bariery pomiędzy sceną a życiem i zarzucał jej abstrakcyjną architekturę.

Osoby OsobaJej rola w dramacieFokascesarz WschoduHerakliuszsyn cesarza Maurycjusza, uważany za Marcjana, kochanek EudoksjiMarcjansyn Fokasa, uważany za Leoncja, syna Leontyny, kochanek PulcheriiPulcheriacórka cesarza Maurycjusza, kochanka MarcjanaLeontynadama dworu, dawniej piastunka Herakliusza i MarcjanaEudoksjacórka Leontyny, kochanka HerakliuszaKryspusszwagier FokasaEksuperypatrycjusz bizantyńskiAmintasjego przyjaciel

Treść Akcja dramatu rozgrywa się w Konstantynopolu w pałacu cesarskim.