Akt I mały|Fokas Fokas zwierza się Kryspowi ze swych obaw. Zdobył władzę detronizując cesarza Maurycego i mordując jego i jego synów. Mimo dwudziestu lat panowania jego władza nie jest stabilna. Wybuchają bunty powołujące się na syna Maurycego, Herakliusza. Wprawdzie został on zgładzony, wiara ludu bywa irracjonalna. W tej sytuacji jedynym pomysłem na umocnienie panowania wydaje się ślub jego syna Marcjana z zachowaną przy życiu córką Maurycego, Pulcherią. Fokas próbuje zmusić Pulcherię do ślubu z jego synem, dziewczyna gotowa jest raczej umrzeć. Ma przed oczyma krzywdę wyrządzoną jej rodzinie i nie chce wspierać władzy oprawcy. Fokas grozi jej śmiercią. Marcjan, syn Fokasa (w rzeczywistości Herakliusz) zapewnia Fokasa, że potrafi sam utrzymać się na tronie, a niesforną dziewczynę radzi wydać za kogoś z gminu. W istocie zakochany w Eudoksji, córce swej piastunki Leontyny, Marcjan (Herakliusz) nie chce poślubić Pulcherii, wie też, że kocha ona Leoncja, syna Leontyny. Wobec zawziętości Fokasa jest gotów podnieść przeciw niemu otwarty bunt.